Linda van der Molen

Wijkbeheerder Eigen Haard Woningcorporatie

Ik liep vast in perfectionisme. Ik voelde me te verantwoordelijk in mijn werk en moest van mezelf elke dag een 10 halen. Alles wilde ik zelf doen, anders was ik teleurgesteld in mezelf. Geen fouten durven maken, altijd ‘aan’ staan, op werk én thuis. De rugzak ging elke dag vol mee naar huis en ’s nachts bleef ik maar malen. Mijn werkgever zag dat ik hulp nodig had en raadde Astrid aan. Eerst vond ik dat maar niets, maar bij onze eerste ontmoeting wist ik meteen: dit heb ik zó nodig. Vanaf dat moment ging het alleen maar beter.

Tijdens het traject leerde ik dat fouten maken mag. Niet alles hoeft meteen af. Ik ben geen robot. Astrid luisterde zonder oordeel. Daardoor leerde ik stoppen met mezelf veroordelen. Ik ging dingen loslaten en anders bekijken. Dat gaf rust en ruimte. Mijn gejaagde gevoel verdween. Anderen zagen het ook: ik ben relaxter, durf mijn mening te geven en doe mijn werk nog steeds goed.

Het grootste verschil? De rugzak blijft nu op mijn werk. Thuis is weer thuis. Mijn gezin heeft een leukere, rustigere moeder en partner. En op werk ben ik nog steeds betrokken en zorgzaam, maar nu op een gezonde manier.

Zonder Astrid was ik waarschijnlijk overspannen geraakt. Ze kwam precies op tijd. Dit traject heeft me echt een openbaring gegeven: dit ben ik. En zo wil ik verder.

Ik gun iedereen Astrid.